Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej - Borne Sulinowo

Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej
w Bornem Sulinowie

ul. Lipowa 6
78-449 Borne Sulinowo

Zespół interdyscyplinarny

Przy Miejsko-Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej działa Punkt Konsultacyjny dla Ofiar Przemocy w Rodzinie. Punkt mieści się w siedzibie Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej ul. Lipowa 6 (pokój nr 18 I piętro). Mieszkańcy gminy Borne Sulinowo, mogą uzyskać pomoc i wsparcie oraz skorzystać z bezpłatnych porad. Konsultacje mają na celu udzielenie kompleksowej pomocy dla osób, które doświadczają przemocy (w tym: świadkowie przemocy), dla osób które stosują przemoc oraz pomoc w zakresie wszelkich zgłoszonych przez klientów problemów związanych z przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie.

Gminny Punkt Konsultacyjny działa w ramach realizacji Gminnego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie oraz Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie.

Godziny działalności Punktu Konsultacyjnego:

co drugi wtorek miesiąca: od 8.00 do 13.00 ( obowiązuje wcześniejsza rejestracja pod nr 9437 331-83)

Porad udziela Pani Bożena Lisiecka –  psychoterapeuta terapii indywidualnej i grupowej

ZAPEWNIAMY PEŁNĄ ANONIMOWOŚĆ i CZEKAMY Z POMOCĄ 

Wiele środowisk nie reaguje na problem przemocy w rodzinie, wyrażając tym samym zgodę na przemoc. Jest to wynikiem funkcjonujących w świadomości społecznej fałszywych przekonań na temat przemocy, które zniekształcają rzeczywisty obraz. Mity i stereotypy usprawiedliwiają stosowanie przemocy, służą do ukrycia czy zbagatelizowania problemu, przez co utrudniają prawidłowe reagowanie na akty brutalności czy okrucieństwa wobec bliskich. Dają sprawcy sygnał o społecznym przyzwoleniu na przemoc, umacniają w nim pewność siebie i poczucie bezkarności, zniewalając ofiarę przemocy i zmuszając ją do milczenia. Warto zatem wiedzieć co jest mitem i stereotypem, aby nie ulegać fałszywym przekonaniom, odbierającym siłę do walki o lepsze życie.

Pierwszym krokiem do przerwania przemocy jest przełamanie izolacji i milczenia. Pamiętaj, że masz prawo do szacunku i godnego traktowania. We własnym domu powinieneś i masz prawo czuć się bezpiecznie. Zawsze o tym pamiętaj.

Zespół Interdyscyplinarny Gminy Borne Sulinowo

Siedziba  Zespołu Interdyscyplinarnego: Borne Sulinowo  ul. Lipowa 6,

Punkt Konsultacyjny: Borne Sulinowo ul. Lipowa 6                                                           

Skład Zespołu Interdyscyplinarnego:

  1. Joanna Mejer – Przewodnicząca Zespołu,  starszy pracownik socjalny MGOPS
  2. Stefania Pykało – z-ca Przewodniczącej, członek Zarządu Stowarzyszenia Trzeźwościowego Klub Abstynenta „Pierwszy Krok” przedstawiciel  organizacji pozarządowej
  3. Ryszard Ihnatów – Komendant Straży Miejskiej, przedstawiciel GKRPA
  4. Ludmiła Krzysztofiak – przedstawiciel pomocy społecznej, specjalista pracy socjalnej MGOPS
  5. Mariola Siniarska – przedstawiciel pomocy społecznej, Kierownik MGOPS
  6. Katarzyna Kowalczyk – przedstawiciel oświaty, pedagog szkolny
  7. Adrianna Bastek- przedstawiciel oświaty, pedagog szkolny
  8. Aneta Niewierowska – przedstawiciel służby zdrowia, pielęgniarka środowiskowa
  9. Anna Lejko – przedstawiciel Sądu, kurator zawodowy wydziału karnego Sądu Rejonowego w Szczecinku
  10. Magdalena Balcerzak- Mazur – przedstawiciel PCPR w Szczecinku, specjalista pracy socjalnej
  11. Przemysław Pawłat – przedstawiciel Policji, dzielnicowy KP w Bornem Sulinowie
  12. Jarosław Flak- przedstawiciel Policji, dzielnicowy KP w Bornem Sulinowie
  13. Michał Węcław- przedstawiciel Policji, dzielnicowy KP w Bornem Sulinowie
  14. Łukasz Szerszyń- przedstawiciel Policji, dzielnicowy KP w Bornem Sulinowie

CZYM  JEST  PRZEMOC

Zgodnie z zapisami  ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie przemoc w rodzinie to:

„jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste osób wymienionych w pkt 1 ustawy, w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą”. Przemoc we współczesnym świecie jest zjawiskiem coraz bardziej widocznym i narastającym. Występuje we wszystkich klasach społecznych, niezależnie od poziomu wykształcenia czy sytuacji materialnej. Wielu sprawców stosujących przemoc robi to na trzeźwo, inni piją po to, aby bić. Rodzina jest najważniejszym środowiskiem w życiu człowieka. To w niej kształtuje się nasza osobowość, system wartości, poglądy na świat, styl życia. Niestety często dom rodzinny staje się miejscem cierpienia, poniżenia i zagrożenia zamiast być oazą bezpieczeństwa.
Definicja przemocy mówi, że jest to zamierzone i wykorzystujące przewagę sił działanie, skierowane przeciwko bliskiej osobie, które narusza jej prawa i dobra osobiste, powodując psychiczne lub fizyczne cierpienie. Przybiera ona różne formy: od przemocy fizycznej, przez przemoc seksualną i psychiczną, po przemoc ekonomiczną. Rzadko jest incydentem jednorazowym – zazwyczaj ma charakter długotrwały i cykliczny.

Przemoc doznawana ze strony najbliższej osoby jest doświadczeniem traumatycznym, okaleczającym psychikę. Następstwem przemocy w dzieciństwie mogą być zaburzenia osobowości, nerwice, psychozy, uzależnienia. Dzieci żyjące w skłóconych rodzinach, w których rodzice używają wobec siebie przemocy, mogą mieć problem z budową związku opartego na miłości i szacunku. Dla nich naturalne będą sytuacje znane z domu rodzinnego. Wiele osób doznających przemocy nie mówi o tym, bojąc się i wstydząc.

Sytuację osoby doznającej przemocy w rodzinie często porównuje się do sytuacji ofiar zamachów terrorystycznych. Analiza tego, co dzieje się z psychiką i z zachowaniem zakładników, jak niszczące może być dla człowieka nawet kilku godzinne przebywanie w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia, pozwala zrozumieć irracjonalne zachowanie ofiar. Osoba doznająca przemocy domowej doświadcza takiego zagrożenia często latami a sprawcą nie jest ktoś obcy tylko ktoś najbliższy. Nie jest ona często w stanie dostrzec grożącego niebezpieczeństwa i spustoszeń w psychice, a tym samym wyzwolić się z koszmaru. Dlatego tak ważną rolę odgrywa świadek przemocy, gdyż często jego reakcja może uruchomić działania pomocowe i nie dopuścić do tragedii. Mitem jest pogląd, że wszystko co dzieje się w czterech ścianach jest wyłącznie prywatną sprawą rodziny. Każde podejrzenie wystąpienia przemocy należy zgłaszać – jest to nasz moralny i prawny obowiązek. Nie reagując bierzemy na siebie współodpowiedzialność za cierpienie drugiego człowieka a być może jego życie. Stopniowo wzrasta świadomość społeczna w tym zakresie, podejmowane są działania mające na celu łagodzenie skutków społecznych tego zjawiska.

Głównym aktem prawnym regulującym kwestie w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie, zasad postępowania wobec osób dotkniętych przemocą oraz zasad postępowania wobec osób stosujących przemoc jest ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie z 2005 r. Wraz z jej nowelizacją – dnia 1 sierpnia 2010 r. – pojawiły się nowe obowiązki i wytyczne dla tworzenia gminnego systemu przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Działania te mają odbywać się głównie w ramach interdyscyplinarnej współpracy na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

W Polsce przemoc jest przestępstwem ściganym przez prawo. Zgodnie z art. 207. § 1. Kodeksu Karnego:

Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Jeżeli czyn określony w § 1 połączony jest ze stosowaniem szczególnego okrucieństwa, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 lub 2 jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

Jak rozpoznać przemoc w rodzinie?

Jeśli zdarza się, że ktoś bliski działając celowo i wykorzystując swoją przewagę:

  • popycha, policzkuje, bije, szarpie, drapie,
  • obrzuca Cię obelgami, wyzwiskami,
  • mówi, że „jesteś nic nie wart”,  zmusza do robienia rzeczy, które są dla Ciebie poniżające,
  • powoduje Twoje ograniczenia kontaktów z rodziną, bliskimi, przyjaciółmi i znajomymi,
  • kontroluje w pełni Twoje wydatki.
  • utrudnia Ci dostęp do Twojej własności,
  • w przypływie złości niszczy Twoją własność, wpędza Cię w poczucie winy,
  • grozi, że zrobi Tobie i twoim bliskim krzywdę,
  • uważa, że zasługujesz na takie traktowanie,
  • uważa, że wszystkie powyższe rzeczy robi dla Twojego dobra,

można przypuszczać, że doznajesz przemocy ze strony tej osoby.

Procedura „Niebieskie Karty” obejmuje ogół czynności podejmowanych i realizowanych
w związku z uzasadnionym podejrzeniem zaistnienia przemocy w rodzinie. Podejmowanie interwencji w środowisku wobec rodziny dotkniętej przemocą w rodzinie odbywa się w oparciu o procedurę „Niebieskie Karty” i nie wymaga zgody osoby dotkniętej przemocą w rodzinie.

Niebieska Karta – A 
Niebieska Karta – B
Niebieska Karta – C
Niebieska Karta – D

Akty prawne

  •  Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie
  • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” oraz wzoru formularzy Niebieska karta
  • Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 października 2010 r. w sprawie wzoru zaświadczenia lekarskiego o przyczynach i rodzaju uszkodzenia ciała związanych z użyciem przemocy w rodzinie
  • Uchwały, zarządzenia, programy